In een alternatief universum hebben mensen ontdekt dat ze oneindig kunnen leven als ze niet dromen. Dromen is een activiteit die mensen langzaam verbrandt, zoals als een brandende kaars uiteindelijk uitdooft. Maar er is één uitzondering, één dissident, een man die wel droomt – hij is een heilig monster genaamd de Fantasmer (Jackson Yee). Een mysterieuze man, die steeds weer opnieuw herrijst, verder dwaalt door tijd, geschiedenis en droomwerelden op zoek naar waarheid. Tijdens zijn reizen ontmoet hij een vrouw die door zijn illusies heen kan kijken. Zij betreedt zijn dromen om daarin de waarheid te onthullen. Beiden zijn ze vervreemde figuren die elkaar aan het eind kussen en kussen, zodat het een kus wordt om nooit te vergeten, ook al is het een kus die niet meteen voor herhaling vatbaar is.
Fantasmer is aan het begin van de eeuw in een soort zwijgende filmwereld. Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakt hij betrokken bij een gewelddadige puinhoop in een spiegelwinkel. Twintig jaar vooruit bevindt onze tijdreiziger zich in een afgelegen en winterse tempel waar hij een Boeddhabeeld breekt en een Geest van Bitterheid ontmoet. Daarna is hij een corrupte kaartspeler, en dan eindelijk staan we aan de vooravond van een nieuwe eeuw.
Na Long Day’s Journey into Night is de Chinese cineast Bi Gan terug met een rouwlied voor een kunstvorm die onder zijn regie nog springlevend blijkt. Een raadselachtig sprookje van een jong talent met een oude ziel, dat zich ontvouwt in vijf droomhoofdstukken, elk verbonden aan een zintuig en een periode uit de filmgeschiedenis. In Cannes bekroond met een Prix Spécial.
Met: Jackson Yee, Shu Qi
